تبليغاتX
درد دل من
 
درد دل من

صفحه نخست   ::   آرشیو  ::   تماس با من   
 
بیاید خودمون رو کمی مقایسه کنیم !!

اگه يه نفر بخواد ما رو بي خود و بي جهت كتك بزنه چه بلائي به سرش مي ياريم ، اگه بخواد ما رو مسخره كنه چجوري باهاش برخورد مي كنيم ، اگه يكي ما رو همينجوربخواد كتك بزنه چه بلائي بسرش مي ياريم اگه يكي بخواد به ما فحش و ناسزا بده چطوري دندوناش رو توي دهنش خورد مي كنيم يا نه اگه يكي يه بدي در حق ما بكنه تا چند وقت كينه مي گيريم و تو دلمون مي مونه و فراموش نمي كنيم و  اگه مشكلي سر راهمون قرار بگيره چطوري تمام روحيمون رو از دست مي ديم و نااميدترین نااميد ها مي شيم.

 

اصل مطلب من در مورد افرادي كه ما اسم ديوونه رو روي اون ها گذاشتيم ، افرادي كه خيلي ،عاقل تر از ما هستند ، آدمائي كه هيچوقت تكبر و غرور ندارند با اينكه پيش خدا خيلي عزيزتر از ما هستند .

اگه يه ديوونه  رو بي خود و بي جهت اذيت كنند بدل نمي گيره و  خيلي راحت مي بخشه ، اگه يكي بخواد مسخرشون كنه و به اون ها بخنده ناراحت نمي شند و پابه پاي اون ها مي خندند . اگه يكي كتكش بزنه سريع از ياد مي بره و فراموش مي كنه ولي ما چي ؟ حتي اگه اون لحظه انتقام هم بگيريم باز هم توي خاطر ما مي مونه و از اون فرد كينه بدل مي گيريم . اگه به يه ديوونه فحش و ناسزا بدند اهميت نمي ده و پيش خودش مي گه كه داره از من تعريف مي كنه ولي ما نه! تا نابودش نكنيم بي خيال نمي شيم .

شايد بگيم ديوونه ها كه نه بلكه افراد عقب مانده ذهني ، مشكلي ندارند ولي همين كه بين ما آدماي به ظاهر عاقل گير افتادند مشكل اصليشونه . ولي اگه مشكلي هم سر راهشون قرار بگيره ياد گرفتن كه فقط بايد به مشكلات بخندند و اون مشكل رو حل كنند ولي ما آدماي معمولي اينجوري نيستم تا يه مشكل كوچولو سر راهمون قرار مي گيره سريع نااميد مي شيم و فكر مي كنيم تمام غماي آسمون روي سرمون آوار شده و فقط هم ما مشكل داريم .

به خدا فرق ما با اون ها از زمين تا آسمونه ، چون كه هميشه مي تونيم برق محبت ، بخشش ، مهربونيو شادي رو توي چشماي اونا ببينيم وليبر عكس توي چشماي ما خيلي وقت ها برق كينه و دشمني و كينه ديده مي شه .

يه فرق اساسي ديگه هم با هم داريم و اون هم اينه كه ما هميشه توي آرزوهامون ، ديروزمون و فرداهامون غرق مي شيم و ازهدف اصليمون كه همون موفقيت دور مي شيم ولي اون ها هميشه به فكر الانشونند براي همينه كه خيلي وقت ها شادو خوشحالند اون ها هيچوقت توي گذشته و فرداهاي نيومده نمي مونند و هميشه سعي مي كنند از همون لحظشون خاطره اي خوب به جا بزارند .

 

نمي گم دلم بحالشون مي سوزه چون مي دونم كه اون ها مرتبشون خيلي بالاتر از من و پيش خدا خيلي عزيزتر از من هستند . نمي دونم اون ها به چه علتي اينگونه آفريده شدند ولي اين موضوع رو با تمام وجود حس كردم كه اون ها وسيله اي شدند از سمت خدا براي ما تا بتونيم زندگي رو بهتر درك كنيم ، تا بتونيم نعمات خدا رو بهتر ببينيم . اون ها آفريده شدند تا بفمونند به ما كه زندگي چيه َو بايد چجوري زندگي كنيم و بيشتر حواسمون رو نسبت به خودمون ، خدا و اطرافمون بيشتر جمع كنيم .

اميدوارم حداقل بتونيم كمي هم از اون ها الگوبرداري كنيم تا شايد اينگونه يه زندگي موفقتري داشته باشيم ، چون اون ها زندگي خيلي خيلي راحتي دارند و همين مي تونه نكته مثبتي باشه براي ما .

ديوونه شدن لياقت مي خواد كه ما خيلي سخته به اون نقطه برسيم .

 



دوشنبه ششم خرداد 1387-10:6 |   | قلم دل | گروه  |لینک به نوشته